نمي دانم چه شد
نمي دانم خواب مي ديدم يا اكنون زندگي را خواب مي بينم
در ميان هوشياري و مستي ، در ميان اندوه در ميان اضطراب ...
خواب و بيداريم يكي گشت
اضطراب روزانه ام ، مرا به عمق روياهايم متصل مي كرد
...
صدايم كن
مرا بيدار كن
برايم گلي بياور سرشار از بوي خوش زندگي
بگذار تاپر شوم از عطر حيات
...
حباب شيشه اي خيالم را كه رنگي از اندوه به خود گرفته بشكن
رنگ اندوه و سكوت و نگاه
به من دوباره نشان ده نور را ، رنگ را ، صبوري را
و نگاه خيره مرا كه به دوردست هايي مات خيره شده
به سوي ذره اي از شادي اكنون بكشان
...
دلم تنگ است
دلم تنگ است
براي روزهاي سرور
دلم از ياد برده
اشكم خشك شده
و تنها نگاه مانده
...
صدايم كن
صدايم كن
دلم براي م . ر . ي . م تنگ است
دلم براي تو تنگ است
دلم براي كودكاني ها تنگ است
...
كمي برايم بگو از طنين رويا گونه محبت كه تمام دلخستگي ها را به دست باد مي داد
برايم بگو از عشق
برايم بگو از با تو بودن
برايم بگو
تا آب شود آن همه انجماد كنار قلب ناتوانم
...
تو را قسم به
تنهايي ماه
قسم به
سر در گريبان فرو رفته از سرماي روزهاي مقدس
صدايم كن
صدايم كن
صدايم كن
.....................................................
۲ نظر:
badanam malon ast. oust ke hamvareh hejab rooh mishavad va mara az shenidan namareii baz midarad. parvardegara janam ra bestan. mikhaham tavane istadan dar barabare oura bedoon divare haele badan ;peyda konam, ta zamani ke ba man sokhan migoyad sedayash ra beshnavam.
badanam malon ast. oust ke hamvareh hejab rooh mishavad va mara az shenidan namareii baz midarad. parvardegara janam ra bestan. mikhaham tavane istadan dar barabare oura bedoon divare haele badan ;peyda konam, ta zamani ke ba man sokhan migoyad sedayash ra beshnavam.
ارسال یک نظر